این ماجرا تمام شد تا همین چندی پیش که فرزاد حسنی را برای اجرای برنامه تقدیر از کارآفرینان در روزگار به شیراز دعوت کردند.
جریان این برنامه و حواشی آن را حتماً تاکنون در رسانه ها خوانده اید که حسنی در آن برنامه بارها به فرهنگ کار شیرازی ها توهین کرد و البته با اعتراض حاضران در آن مراسم نیز مواجه شد.
***
دوستی در تهران دارم که با فرزاد حسنی رفاقت دیرینه ای دارد. دیروز که به صورت تلفنی با هم صحبت می کردیم ضمن این که بر وسعت اطلاعات عمومی فرزاد حسنی تاکید می کرد اما از برخی اخلاق او در حین اجرا نیز گلایه می کرد.
فرزاد حسنی در فن بلاغت تبحر دارد. در این گفته هیچ شکی نیست، او می تواند مجری خوبی هم باشد اما این «خوب بودن» هم شرایط خاص خودش را دارد.
حسنی در زمان اجرا می خواهد به میهمان برنامه و به بیننده برنامه اش نشان دهد که اطلاعات زیادی دارد و اگر اراده کند به طرفه العینی می تواند میهمانش را به گوشه رینگ برده، ناک اوت کند و این کار اصلاً صحیح نیست. به هر حال در فرهنگ ما ایرانی ها همیشه گفته اند که احترام میهمان بر صاحب خانه واجب است.
فرزاد حسنی باید بداند اگر «خوب» است و خوب اجرا می کند و اطلاعات بالایی هم دارد و… این مردم هستند که باید به این نکته ها برسند نه این که خودش غیرمستقیم آنها را بیان کند. جوانان و نوجوانان بسیاری از اجراهای خوب و به یادماندنی فرزاد حسنی در برنامه های مختلف تلویزیون مانند برنامه «کوله پشتی» خاطراتی به یادماندنی دارند.
به نظر می رسد فرزاد حسنی به دست خودش دارد این خاطرات خوب را خراب می کند و باز هم به دست خودش، «خودش» را به سمت نزول به پیش می برد.
حسنی باید بداند برای محبوبیت نیازی به ضایع کردن طرف یا طرف های مقابلش نیست.
این احترام و البته اجرای خوب است که در دل های مردم می ماند.
نمونه اش همین احسان علیخانی یا محمدرضا شهیدی فرد که با احترام و بدون غرور، اجراهای خوبی دارند و مورد توجه اغلب مردم هم هستند.
به راستی چه کسی می تواند برنامه های خوب و تاثیرگذار «ماه عسل» ماه های رمضان این چند سال اخیر احسان علیخانی را فراموش کند؟!
توهین اخیر فرزاد حسنی به فرهنگ مردم فرهنگ ور شیراز خوشبختانه با واکنش اعتراضی بسیاری همراه بود.
حتی استاندار فارس هم به شدت به اظهارات حسنی تاخت و از همه شیرازی ها و فارسی ها خواست تا نگذارند هیچ کسی به خود جرات بدهد و به فرهنگ ناب مردم فارس توهین کند.
کاش فرزاد حسنی کاری کند تا خاطرات خوب گذشته اش به باد فنا نرود.
این مطلب را اینجا هم ببینید

مقدمه
در این مجال می خواهم نتیجه یک تحقیق ده ساله را بیان کنم. ده سالی که در روزنامه “خبر جنوب”-پرشمارگان ترین نشریه منطقه ای ایران-مشغول به کار بوده و هستم.
شاید این سوال مطرح شود که چرا ده سال؟! این چه تحقیقی است که ده سال به درازا کشیده؟
پاسخ به این پرسش اما چندان دشوار نیست.
من به عنوان یک عضو از مجموعه بزرگ نشریات بین المللی خبر که اتفاقا به صورت کامل توسط بخش خصوصی راه اندازی شده و بیشتر از سی سال است-از ابتدای پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی- که استمرار یافته و از آن مهمتر گسترش پیدا کرده است، می خواهم از مدیریتی بنویسم که توانسته در نوع خود کاری بی نظیر انجام دهد.
کاری که اگرکلاه خود را قاضی کنیم و در میان نشریه های بخش خصوصی بگردیم نمی توانیم مانند آن بیابیم.
در این مقال می خواهم بی اغراق از مدیریتی حرف بزنم که در حوزه رسانه و فضای کسب و کار،فرصت های شغلی جدید و… موفق عمل کرده و جالب آنکه در جامعه مطبوعاتی کشور مهجور مانده است.
براستی جامعه فرهنگی و مطبوعاتی کشور از یک بنگاه مطبوعاتی بخش خصوصی چه انتظاری باید داشته باشد که این انتظارها و ویژگی ها در مجموعه نشریات بین المللی خبر موجود نباشد؟
بخشی از این تحقیق پاسخی است به این پرسش و کارهایی که توسط بخش خصوصی رسانه های کشور انجام شده اما تا کنون آنچنان که شایسته است بدان پرداخته نشده که امیدوارم دومین همایش مدیریت اقتصاد و رسانه به این مساله بپردازد.
در این تحقیق و نوشتارهمانگونه که در مقدمه هم ذکر شد به دلیل حضور بیش از یک دهه در مجموعه نشریات خبر اشرافی کامل دارم بربسیاری از کارهای انجام شده توسط آقای حسین واحدی پور صاحب امتیاز و مدیر مجموعه نشریات بین المللی خبر.
به همان دلیل فوق از سیستم مدیریت این نشریه ها،تعداد کارکنان،نحوه اداره خصوصا در زمانهای بحران و … اطلاعات مناسبی دارم که سعی می کنم به صورت مختصر بدان بپردازم.
یافته ها
حسین واحدی پور اول مهرماه ۱۳۵۸ یعنی حدود ۸ ماه پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری بنیانگذار نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، روزنامه خبر جنوب را تنها با یک ماشین تایپ و با همراهی چهار نفر در شهر شیراز راه اندازی کرد.
او در ابتدا سختی های کار در آن مقطع حساس انقلاب را با درایت پشت سر گذاشت و با برنامه ریزی هایی که انجام داد توانست سال به سال بر کیفیت نشریه اش بیافزاید.
پشتکار و تلاش او چنان شد که روزنامه خبر جنوب اکنون پس از ۳۳ سال انتشار با تعداد میانگین ۴۰ صفحه در روز و در شمارگانی افزون بر ۷۰ هزار نسخه منتشر می شود.
شاید اعلام این رقم شمارگان بالا برای یک نشریه محلی در ایران غیر قابل باور باشد اما باید گفت این مهم واقعیت دارد و به راحتی قابل اثبات است.
کافی است یک روز ابتدای صبح سری به شیراز بزنید و از کیوسک های مطبوعاتی بازدید کنید، صف های طولانی برای دریافت روزنامه خبرجنوب گویای شمارگان بالای آن است ضمن آنکه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس نیز همواره بر شمارگان بالای این روزنامه مهر تایید زده است.
روزنامه خبرجنوب اکنون حدود ۴۰۰ نفر نیرو دارد. این روزنامه با توزیع منطقه ای در سطح جنوب کشور نزدیک به۲۹۳ نیروی رسمی دارد که در قسمت های مختلفی مانند تحریریه، سازمان آگهی ها(دفتر اصلی و مرکزی)، چاپخانه(که متعلق به روزنامه خبر است)، توزیع و… مشغول به کار هستند. به این تعداد باید خبرنگاران شهرستانها و استانهایی مانند بوشهر، هرمزگان، کهکیلویه و بویر احمد، دفاتر فرعی نمایندگی پذیرش آگهی ها که تعدادشان به ۵۰ دفتر می رسد را نیز اضافه کنیم که در هر دفتر لااقل ۳ نفر مشغول به کار هستند. تازه در این آمار نفراتی که به صورت “پورسانتی” کار می کنند محاسبه نشده اند که در صورت احتساب آنها، تعداد کارکنان روزنامه خبرجنوب به ۵۰۰ نفر می رسد.
حدود ۵۰۰ نفر که اغلب آنها را افراد متاهل تشکیل می دهند. به احتساب هر نفر که سرپرست خانوار محسوب شود اگر به صورت متوسط هر خانواده را ۳ نفر حساب کنیم تعداد افرادی که از این طریق امرار معاش می کنند به ۱۵۰۰ نفر افزایش می یابد که این خود آمار ارزشمندی است که نشان از تلاش و ممارست یک فرد دارد. تلاش و کاری که در فرهنگ اسلامی نیز بدان تاکید فراوان شده است. رشد و تکامل انسان در هر یک از دو بعد مادی و معنوی تنها در سایه سعی و تلاش، محقق شده و امکان پذیر است، چنانکه قرآن کریم در آیه کوتاه و معروفی، بهره مندی انسان را منحصرا در گروکار و تلاش و کوشش می داند و می گوید:”برای انسان بهره ای جز سعی و کوشش او نیست”(۱)
حسین واحدی پور اما تنها به روزنامه” خبرجنوب” بسنده نکرد. او بعد از آن روزنامه “خبر ورزشی”،هفته نامه” سیاحت و تجارت”- که قرار است به زودی تبدیل به روزنامه شود- ماهنامه ادبی “نوشتا”، کتاب سال خبر و سایت “خبرآنلاین” را پایه گذاری کرد.
اکنون در روزنامه خبر ورزشی حدود ۱۰۰ نفر، هفته نامه سیاحت و تجارت ۳۰ نفر، ماهنامه ادبی نوشتا۱۵ نفر، کتاب سال خبر ۲۰ نفر و سایت خبر آنلاین حدود ۶۰ نفر به صورت مستقیم مشغول به کار هستند.
همه این کارها و اداره این نشریه ها در حالی است که می دانیم وضعیت نشریه های مختلف کشور چندان مناسب نیست و به جز چند نشریه که اکثرا دولتی یا به نوعی وابسته به دولت هستند،بقیه آنچنان پیشرفتی نداشته اند.
اما اکنون روزنامه خبرجنوب در حوزه جنوب کشور پرشمارگان ترین است. روزنامه خبر ورزشی در حوزه نشریات ورزشی حرف اول را می زند. هفته نامه سیاحت و تجارت به عنوان یکی از پرشمارگان ترین نشریه های اختصاصی گردشگری و اقتصادی مطرح شده، سایت خبر آنلاین یکی از پر بیننده ترین سایتهای خبری است و…
این در حالی است که می دانیم اداره تنها یک روزنامه چه دردسرهایی دارد اما مدیریت نشریات خبر چند نشریه را به صورت همزمان و با توان بخش خصوصی آن هم به صورت موفق و رو به پیشرفت اداره می کند.
با این اوصاف و با ارایه این آمار که به راحتی قابل پی گیری و اثبات است ایا نمی توان حسین واحدی پور را صاحب بزرگترین و موفق ترین بنگاه مطبوعاتی بخش خصوصی کشور نامید که از لحاظ اقتصادی نیز پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته است؟در صورتی که بحران اقتصادی اکثر نشریه ها و روزنامه های بخش خصوصی کشور را آزار می دهد و حتی برخی از آنها را در آستانه تعطیلی قرار داده است.
“تاثیر اقتصاد بر مدیریت مطبوعات،موضوعی جدید نیست. اخیرا با بحران مالی و اقتصادی، این موضوع شکلی ملموس تر یافته، نحوه اداره و تامین هزینه های مطبوعات را بغرنج تر کرده است.”(۲)
“به دلیل مسایل اقتصادی، ادامه فعالیت بخش قالب توجهی از مطبوعات متوقف می شود…”(۳)
این ها همه دلایلی بود که من جرات پیدا کردم در این همایش شرکت کنم تا با نوشتن این سطور اطلاعاتی درباره یکی از بزرگترین-وشاید بزرگترین- بنگاه مطبوعاتی بخش خصوصی ایران تقدیم این همایش برجسته نمایم.
حال تا چه قبول افتد و چه در نظر اید…
پی نوشت:
«لَّیْسَ لِلاْءِنسَـنِ إِلاَّ مَا سَعَی»(۱):سوره نجم، آیه ۳۹:
(۲):دکتر علی اصغر محکی ‘‘همشهری آنلاین،یکشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۸۸
(۳):دکتر حسن انتظامی،خبرآنلاین، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۳۸۹

رکورددارها!
این مطلب را چند بار می خواستم بنویسم اما هر با یا فراموش کردم یا به هر حال جور نمی شد.
حرفم شاید کمی به تجمل گرایی هم تنه بزند.
می روم مستقیم سر اصل مطلب. اصل مطلب هم این است که نمی دانم چرا بعضی از ماها این قدر دوست داریم پولی که به این زحمت درمی آوریم را صرف خرید گوشی موبایل کنیم.
سراغ دارم دوستی که هر دو ماه یک گوشی عوض می کند. وقتی هم به او می گویم چرا این کار را می کنی ابتدا در دلش می گوید: «به تو چه» اما با صوت و اصوات و کلامی در جوابم می گوید: «می خواهم به روز باشم»!
حقیقتش این دوست را که با نادر و شهرام مقایسه می کنم به این دو نفر آفرین می گویم.
گوشی ای که نادر از آن استفاده می کند از حدود هشت، نه سال پیش خریده و همچنان هم از آن دارد استفاده می کند، شهرام هم یک گوشی دارد که سالهاست از آن استفاده می کند و آنگونه که خودش می گوید با هیچ گوشی لمسی و غیرلمسی عوضش نمی کند.

فوتبال ورزش دوباره ها!
۲-در لحظه ای از بازی مهاجم استقلال توپی را به سمت دروازه حریف شوت می کند که به بیرون می رود. صحبتهای جواد خیابانی را بخوانید پس از این اتفاق:”فوتبال ورزش دوباره هاست. چون دوباره می شود تلاش کرد. استقلالی ها دوباره باید تلاش کنند تا به گل برسند. این است که می گویند فوتبال ورزش دوباره هاست”!

فضای حرکتی شریفات
۳-شریفات پا به توپ در محوطه جریمه الریان در حال پیش رفتن است که مدافع حریف سد راهش می شود .تعادل شریفات به هم می خورد و به زمین می افتد.این در حالی است که در همان” گل جا” چند بازیکن دیگر الریان هم حضور دارند. خیابانی در این باره می گوید:”شریفات فضای حرکتی بیشتری هم داشت و می توانست از این موقعیت استفاده بهتری بکند”.

البته در این نیمه!
۴-نیمه اول رو به اتمام است. یکی از بازیکنان قطری موقعیتی نسبتا خطرناک را بر روی دروازه استقلال ایجاد می کند. در این لحظه خیابانی می گوید:”فرصت های تیم الریان نسبت به استقلال بیشتر بوده البته در این نیمه”.
همه ملت هم دارند می بینند که این فرصت ها در یک نیمه بوده چون نیمه دوم هنوز شروع نشده یعنی توضیح واضحات.

نمی خواهند سه امتیاز بازی را به ما بدهند
۵-پنج دقیقه از نیمه دوم گذشته. جناب خیابانی باز هم یک صحبت جالب مطرح می کند که بدون شرحی بر آن نقلش می کنیم:”به نظر می رسد قطری ها در این دیدار نمی خواهند سه امتیاز بازی را به ما بدهند. چون دارند خیلی محکم بازی می کنند”.

وقتی پژمان دودل می شود
۶-یک جمله جالب دیگر:”پژمان منتظری دودل شد که شوت بزند یا سانتر کند. در نتیجه ضربه اش بین شوت و سانتر بود که اینطوری شد”.

این قطری های خوشحال
۷-دقیقه ۶۵ بازی است. تلویزیون قطر اندک تماشاگران قطری حاضر در ورزشگاه را نشان می دهد که خیلی معمولی در حال تشویق تیم خود هستند. در این لحظه خیابانی می گوید:”قطری ها خوشحالند. امیدواریم خوشحالی آنها طول نکشد”.
این جمله یعنی اینکه تیم قطری از استقلال جلو است و آنان به خاطر این پیروزی خوشحالند که خیابانی می گوید:”امیدواریم خوشحالی قطری ها طول نکشد”

تلویزیون قطر هم فهمید
۸-در یک حرکت مهاجم برزیلی الریان در محوطه استقلال سرنگون شد. تلویزیون قطر چند بار حرکت آهسته برخورد بازیکن الریان را با مدافع استقلال نشان داد. در این حال خیابانی اصلا انگار این تصاویر را ندیده که می گوید:”تلویزیون قطرهم فهمید که مهاجم الریان تمارض کرده و حرکت آهسته این صحنه را نشان نداد”!

قطری های بی استعداد
۹-دوربین تلویزیون روی یکی از بازیکنان خارجی تیم الریان زوم کرده. در این لحظه باز هم جواد خیابانی وارد عمل می شود و می گوید:”بازیکنانی که اصلیت قطری دارند استعداد و نبوغ زیادی در فوتبال ندارند. این بازیکن هم چون قطری نیست با استعداد است”!
۱۰-این ها را اضافه کنید به اینکه خیابانی مدتهاست در طول گزارش های فوتبال بارها از بازی عقب می افتد و بارها توضیحاتی می دهد که راه رفتن روب اعصاب بیننده است.
آیا او با این روش همچنان ادامه می دهد و روز به روز از مخاطب خود فاصله می گیرد. آینده این را ثابت خواهد کرد.

عیدتان مبارک ؛ سال خوبی داشته باشید.